Oyle kirik ki kalbim...
Buyuk konusuyorum biliyorum, ancak derinlemesine islemis kiriklarin tamir olup da yeni bir seye hazir olmasini yakin vade icin hic olasi gormuyorum.
2 ayda 2 kere gitmis eski sevgilisinin yanina. Bizim iliksimiz 10 ay surmesine ragmen 2 kere gelmisti yanima, ilki de baslatmak icin zaten...
"Yasanmisliklar" heralde bunun aciklamasi olsa gerek...
O insan icin harcanan bu caba, bu ozveri....
Belki, benim de ihtiyacim olan, bunun yarisiydi, ya da ceyregiydi...
Belki de onun boylesine kosa kosa sevdigine gittigini ben dogru durust goremedigim icin hep ben onun bir gun "gidecek" olduguna inandim..
Peki yasanmisliklari bir kenara koyarsak, neydi bende eksik olan da, bana bu kadar az gelinirken diger tarafa cok siklikla gidilmisti..
Ben bu dunyanin en iyi insani, en iyi erkegi olma derdinde degilim, olamam da zaten, olmiyim da zaten.
Ama en azindan belki bu kadarini da haketmedim be. Biraz daha caba sarfetseydi belki, ne biliyim daha farkli olurdu mu bilmiyorum ama farksiz olmazdi bence.
Evet 2 hafta once Cumartesi eski sevgilisine dondugunu ogrendim. O gun butun gun neredeyse agladim. Yataktan cikamadim. Annemle ve kardesimle konustum telefonda uzun uzun.
Nefret ettim hayattan, dunyadan, dunyanin duzeninden..
Aklima binbir turlu dusunce de geldi dogal olarak, onu ozledigi icin mi benden ayrildi, ya da beni onu unutmak icin mi kullandi ve basaramayip ona geri dondu diye... Ve daha niceleri....
Uctu kafam resmen..
Ertesi sabah, oturup okkali bir elektronik mektup yazdim. Yollamadim ona, sadece yazdim. Icimdeki butun bu kini, nefreti yaziya doken bir metin..
Her seyin otesine yapilan seyin cok ayip oldugunu dusunuyorum ki uzerine bir de bu isin gurur ve sahsiyet problemi boyutu da var..
O mektubu yazdiktan beridir daha iyiyim. Bana yapilmis olan bu buyuklugu dunyalari asan haksizligin bana hissettirdigi duygular, sanki biraz degisti gibi.
Bilmiyorum kalbim hala kirik, hala kizginim duzene, ama sanirim bu mektup, benim durumumu "cok ciddi"den, "ciddiyet'ten kurtulmak uzere"ye degistirmek uzere gibi..
Zaman gosterecek.
Asik Veysel'in dedigi gibi, benim duzelmem, tekrar icten mutlu olmam, kalben toparlanmam icin:
Uzun ince bir yoldayim.
Gidiyorum gunduz gece.
Bilmiyorum ne haldeyim,
Gidiyorum gunduz gece...