Wednesday, December 24, 2014

Kabullenmek uzerine

Kabullenmekte cok zorlaniyorum.

Hatta durust olayim, kabullenemiyorum hala.

Gercekten tum samimiyetimle ve ictenligimle dile getirmeliyim ki, benim ona olan sevgimdeki o masumiyet, o sevgimdeki pamuklar ustunde tutma narinligi, onu adeta kristal bir kureymis gibi mumkun olsa kirli, acitici dunyadan adeta cam bir fanusla ayirip nadide bir bicimde muhafaza edercesine, korurcasina, bir tanecik toz zerresi degmesine izin vermemecesine naif, anlayisli, koruyan ve bir o kadar da gucle sahiplenip, yabanci kotuluklere karsi kollayan bir sevgi duyuyor ve hissettiriyordum ona.

Cok ama cok sayida erkek tanidim, gordum, izledim, gozlemledim. Boyle seyler belki iliski icinde olmayanlara gorulmez gibi gelse de, bana gore sevgi duyan ve hisseden insan bunu zaman mekan ayrimi olmadan yapar ve o yuzden iliski disina gorunenler, bir sekilde iliskinin ozunde olanlarin da bir isaretcisidir bence. Dolayisiyla butun bu gozlemlerden suzulen sonuca baktigimda, artik boylesine koruyucu, kollayici, sahiplenici daha da onemlisi, bu kadar onem verip, hasasiyet gosteren bir sevginin kimsenin kimseye vermedigini goruyorum ben acikcasi.

Burada kendimi ovmek derdinde degilim, ama iste kabullenemiyorum diyorum ya, kabullenemedigim sey, bir baskasinin onun hayatina girince, o kisinin ona karsi gosterecegi zarafetin ve dusunceliligin boyutu...

Insanlar bana, "o seni birakmis, senden vazgecmis, sen hala neden onu bu kadar dusunuyorsun ki?" diyorlar.

Bu sevgi isi, oyle kolay bir sey degil ey dunya! Bir gun, bir hafta, ya da bir ay once boylesine bir sevgi duyarken, onu ozlerken ve onu isterken, onu dusunurken, birden bu salteri kapatmak, hicbir sey olmamis gibi hayata devam etmek, onu dusunmemek mumkunatsiz. En azindan benim sevgi boyutum icin imkansiz.

Bir insan bana hayati boyunca benimle olmak istedigini, ve benim onun en yakini olmami istedigini ve bundan mutlu oldugunu soyledigi zaman, ve bunu bana hissettirdigi zaman hele, o zaman butun bu yasanmisliklari ve hayalleri burusturup atmak bir degil bin kat daha zor oluyor.

Oyle iste, kabullenmek bir hayli zor oluyor bu durumda...

Bir hayli dediysem, "baya baya cok" aslinda ;)