Hani derler ya "dinledigim her muzikte, okudugum her satirda, izledigim her filmde o var, onu hatirliyor, onu ozluyorum" diye...
Bendeki hali nasil mi?
Muzik, kitap, film ya da baska hicbir seye gerek yok. Ben yasadigim her an, nefes aldigim her saniye onu dusunuyorum, o aklimda duruyor daha dogrusu. Ben de unutmak istiyorum ama olmuyor.
Her solukta, her kalp atisinda, gozumun her hareketinde, beynimdeki her dusunce gecisi esnasinda, esen her ruzgarda ama durgun havada da, gunduzde ve gecede, sicakta ve sogukta, yani az evvel dedigim gibi her ama her anda aklimin ve kalbimin en orta yerinde o var.
Onunla olmak, onunla mutlu olmak, onunla mutlulugu paylasmak hayalleri var, enkaz halde olsalar bile...
Bunu atlatmak zor iste, cook zor hem de!